Wat gaat de tijd toch snel. Vandaag is het alweer 3 maanden geleden dat we ons meisje voor het eerst hebben ontmoet en voor altijd in onze armen en hart hebben gesloten. Het lijkt wel of ze er altijd al is geweest. En wat is er al veel gebeurd in deze drie maanden. Alle regeldingen zijn gedaan, Li-Ting heeft de medische screening met glans door staan, een heel gezond meisje. Ze heeft haar verblijfsvergunning eindelijk ontvangen en alle documenten liggen nu bij de advocaat, die de adoptie naar Nederlands Recht zal regelen voor ons. Dus we wachten nu gewoon op een berichtje van de advocaat of rechtbank, maar dat kan nog wel enkele maanden duren. Ondertussen gaat het gewone leven door, Li-Ting geniet iedere dag opnieuw van alles om haar heen, is erg sociaal en behulpzaam en heeft bijna de gehele dag een lach op haar gezicht. Zo’n vrolijk meisje, al kan ze af en toe ook wel koppig zijn en graag haar zin willen hebben, wat natuurlijk niet gebeurd. Ja dan is het even huilen en 2 minuten later lacht ze weer. Met haar mooie ogen en stralende lach kan ze een ieder goed om haar vingertje winden maar papa en mama trappen daar niet meer in. Het slapen gaan is nog steeds niet je van het. Slapen doet ze namelijk nog steeds niet voor half tien, tien uur. Niet dat ze verdrietig is maar gewoon niet slapen. Waarschijnlijk nog steeds het slaapritme uit China want daar ging ze pas om tien uur naar bed. Hier ligt ze er toch wel een stuk vroeger in. Het eten gaat nog steeds top. Ze lust alles, wel makkelijk Het is fijn dat het zulk mooi weer is want Li-Ting speelt hele dagen buiten, fietsen (de driewieler is inmiddels ingeruild voor een fiets met zijwieltjes), zandbak, zwembad, ballen wandelen, rennen. En ja als je hard loopt kun je ook vallen, dus de eerste keer haar knieen kapot vallen was wel even heel hard huilen en daarna zielig op de bank met een doekje op de knie. Het welkomstfeestje van Li-Ting hebben we 19 juni gehad en zowel wij als Li-Ting hebben enorm genoten. Wat is ons meisje verwend zeg, iedereen nog bedankt daarvoor. En terwijl de volwassenen lekker stonden te kletsen en een borreltje dronken hebben de kids zich enorm vermaakt op het springkussen en in de tekenhoek. De middag was zo voorbij. Vorige week naar schiphol geweest om samen met Li-Ting Sanne welkom te heten, de dochter van Judith en Frans wat een mooi meisje is dat ook. Ook de voetbal gekte is niet geheel aan Li-Ting voorbij gegaan, toeteren dat het een lieve lust was en natuurlijk je veel te grote t’shirt aan willen. De taal leren gaat erg snel, met enkele letters heeft Li-Ting nog moeite zoals met de D, W en de R. Het Chinees spreekt ze al helemaal niet meer, wel jammer. We gaan hier weer heerlijk verder genieten van ons meisje.

Vandaag zijn we alweer 4 weken thuis en  Li-Ting is nu ruim 6 weken bij ons maar het het het is net of ze er altijd al is geweeest. Nog elke dag vallen er kaartjes in de bus, allemaal hartelijk dank hiervoor. Li-Ting geniet ervan als er weer een envelop open gemaakt wordt. Op mijn eerste moederdag ben ik flink verwend door mijn kleine meisje. Li-Ting doet het goed thuis. Het eten gaat nog steeds super, en Li-Ting is nu wel erg blij dat de zon schijnt. Lekker hele dagen buiten spelen, fietsen naar de hertjes en de eendjes voeren. En ijsjes eten natuurlijk. Het praten gaat elke dag wat beter, en we zingen heel veel liedjes, dit pikt ze erg snel op. We zijn ondertussen ook bij de IND geweest, nu is het alleen nog wachten op haar pasje. Ook zijn we naar de kinderarts geweest, dit vond Li-Ting allemaal best, tot dat er bloed geprikt moest worden. O wat heeft ons meisje gegild en gehuild, dat gaat je echt door merg en been. De eerste dagen erna wilde ze ook geen t’shirt met korte mouw aan, want de pleister was al een reden om te gillen, zo zielig. Maar de mooie momenten zijn er toch het meest. Een bezoekje aan de kapper vond ze helemaal geweldig, en het bellen met papa ja daar ga je gewoon even relaxed voor staan. Het hechten komt wel op gang want toen ik nog even een boodschap moest doen en papa bij haar thuis was begon ze hard te huilen en wilde ze mee, na enige tijd liet ze zich wel troosten door papa. Li-Ting moet nog niet te veel "vreemden" om haar heen hebben, of mensen die haar aanspreken. Zelf de deur uit gaan gaat beter dan bezoek in huis. We merken dat ze s’avonds slecht inslaapt als er bezoek is geweest en als mensen haar aanspreken, ze ligt dan wakker tot een uur of tien/elf. We willen dan ook iedereen nogmaals wijzen op het hechtingsverhaal. En wil iemand langs komen dan graag na half negen s’avonds. Dit in het belang van Li-Ting, ook al ziet het er op de foto’s zo goed uit.

Wat gaat de tijd toch snel, alweer meer dan een week thuis en we genieten iedere dag. Onze buggy is trouwens weer boven water deze is een dag later op schiphol gearriveerd, en thuis gebracht door een koerier. Hoe gaat het nu met ons, wordt er vaak gevraagd. Nou ik kan zeggen goed. Ik heb weinig last gehad van een jetlag (hebben onregelmatige werktijden misschien toch nut), René ligt s’nachts geregeld wakker, en Li-Ting slaapt als een roosje. De eerste nacht heeft ze bij ons op de kamer geslapen, maar de volgende dag wilde mw daar niets meer van weten. Ze wilde op haar eigen kamer, en ik moet zeggen het gaat goed. ze huilt niet meer bij het naar bed gaan en is een en al vrolijkheid. Wel wil ze graag even in je armen gewiegd worden, zo lief. Ze legt dan haar hoofd tegen je wang aan en geeft je dan een paar dikke kussen. Overdag mag Li-Ting graag buiten spelen in de zandbak of fietsen, dit heeft ze snel geleerd. Maar ook binnen vermaakt ze zich prima, de blokken zijn favoriet en knutselen samen met mama is natuurlijk ook gezellig. de nederlandse taal komt langzaam op gang, ze begint steeds meer na te zeggen, soms heeft ze hele verhalen in het Chinees en heeft daar allerlei mimiek bij, zo schattig. Ze houd ons wel steeds in de gaten en als ze buiten speelt komt ze steeds even door het raam kijken of je er nog bent of ze roept even mama of papa en als je dan antwoordt geeft is het goed. Het eten is een verhaal apart, hier is ze gek op. Als ik ga koken komt ze kijken en ruiken en zegt bij alles mmmm. Dat ze het lekker vind klopt wel want ze eet alles, erwtensoep, witlof, asperges, pannekoeken het gaat er allemaal in. Zo leuk om te koken, tewijl er dan zo’n klein lekkerbekje bij je aan het aanrecht staat. De eerste regeldingen hebben we ook gehad. Afgelopen maandag (3 mei) zijn we naar het gemeentehuis geweest om haar aan te melden als nieuwe ingezetene. Inschrijven kon nog niet want dan moet je eerst bij de IND geweest zijn. Hier moeten we volgende week naar toe. s’Middags een kennismakingsbezoekje bij de huisarts gehad en Li-Ting vind het allemaal best zolang er maar speelgoed ligt. Na alle speelgoed in de spreekkamer uit geprobeert te hebben, was het weer tijd om te gaan. De huisarts moest dus zelf de puzzels weer in elkaar zetten en opruimen. Vandaag voor het eerst even op visite geweest bij opa en oma, want die waren 46 jaar getrouwd. Nogmaals de felicitatie’s van ons. Li-Ting had een mooie tekening gemaakt. Ze vond het ook wel gezellig maar hield ons wel in de gaten, maar met opa deze vuist op deze vuist doen was toch wel erg leuk. Toen oma worst afsneed hield ze oma even goed in de gaten, want je weet maar nooit of er wat lekkers op tafel komt. De worst smaakte Li-Ting in ieder geval erg lekker, ze kon er geen genoeg van krijgen, maar ja na 3 plakjes was het genoeg. Zo jullie zijn weer op de hoogte.Het gaat goed, de hechting komt op gang, ons hoor je niet klagen. Wij gaan verder met genieten van onze prachtige dochter. 

We hebben op 28 april weer voet op Nederlandse bodem gezet. Na een hele lange dag zijn we veilig geland. s’Ochtend na een erg korte nacht, ja die borrel hé.moesten onze koffers om tien uur op de gang staan. Het is allemaal nog gelukt ook, daarna hebben we nog een foto gemaakt van de hele groep. Toen de bus in op weg naar het vliegveld, daar waren we al om kwart over elf, na het inchecken nog maar even wat yuan’s uitgegeven en koffie gedronken. We konden vanaf kwart voor twee aan boord van vlucht CZ 345 om om tien voor half drie te vertrekken We zijn ook op tijd weg getaxied maar hebben daarna drie kwartier stil gestaan op de startbaan, en waarom? Dat weten we niet. We zijn uiteindelijk om bijna kwart over drie de lucht in gegaan. De vlucht is goed gegaan. Li -Ting heeft alleen weinig geslapen de gehele reis. Net op de tijden dat ze bijna sliep kwam de etenskar voorbij en ja dan zit mw ook weer rechtop, want stel je voor dat je die overheerlijke vliegtuigmaaltijd misloopt. Zo’n 3 uurtjes voor de landing kwam er dus ook alles weer uit. Na schone kleren aan getrokken te hebben heeft ze toch nog een uurtje geslapen. En toen was het tien over zeven, we waren geland. Na een paspoortcontrole in de gate, nogmaals een paspoortcontrole en een stempel in Li-Ting haar paspoort, zo wij zijn binnen. Voor het raam zagen we de eerste familie en vrienden al staan, snel de koffers op halen en dan naar de deur. Dit verliep echter niet zo snel, onze buggy was spoorloos, dus werd er driftig heen en weer gebeld tussen grondpersoneel en het vliegtuigpersoneel. Maar helaas geen buggy, dus eerst wat formuliertjes invullen. mocht de buggy boven water komen dan zal deze bezorgd worden. Daarna mochten we dan eindelijk door de deur, ongelofelijk wat waren er veel familie en vrienden en alles kleurde roze door de ballonnen met de foto van Li-ting er op, ook een groot spandoek sierde de aankomsthal. We hebben enorm genoten van dit moment. Toen met z’n allen de bus in en naar huis. Daar wachten ons nog een groots onthaal, ons geheel vernieuwde pleintje was versierd en we werden op gewacht door alle buren met champagne, deze smaakte ook nog eens opperbest, dus het is niet bij één glas gebleven. Alle kinderen die mee waren geweest naar schiphol lieten nog een ballon op wat een mooi gezicht. Daarna heeft Li-Ting het huis nog even verkend en lag rond twaaf  uur in bed binnen 3 minuten sliep ze. Wij hebben niet veel later haar voorbeeld gevolgd. We zullen deze aankomst nooit vergeten, bedankt allemaal.

Vandaag is dan voor ons de laatste dag in Beijing aangebroken, morgen weer naar huis. Het verblijf hier had voor ons nog wel wat langer mogen duren, maar we begrepen dat jullie ons miste dus moeten we wel naar huis toe. Al gaan we met pijn in ons hart China, het mooie land van onze dochter verlaten. Vanochtend zijn we na het ontbijt naar een hutong geweest, samen met de familie’s Ros, Roeterdink en Kitzen. Een hutong  is een oud wijkje met smalle straatjes, het oude china. De hutons moeten tegenwoordig steeds vaker plaats maken voor nieuwbouw. We zijn met een riksja door de hutong gegaan. Had medelijden met de man voor op de fiets, maar hij vond het wel gezellig volgens ons. We waren rond twee uur weer terug, even wat gegeten en daarna toch nog snel even weer naar de New Market met Carla, Lente en Erna. We waren iets na vieren weer terug dus dat was netjes. Vanavond zijn we met de hele groep heerlijk uit eten geweest bij de Chinees, hoe kan het ook anders. We hebben heerlijk gegeten en het was erg gezellig. Om half negen was er de laatste groepsmeeting, we hebben het paspoort met visum van Li-Ting terug gekregen, dus ze mag met ons mee. Ook hebben we de naamstempel en een naamrol gekregen die we besteld hadden. Deze is erg mooi geworden. Li-Ting lag rond kwart over acht in bed maar voor ze sliep was het half twaalf. Tussendoor begonnen met koffers pakken, en ik heb er alles ingekregen. Morgenochtend nog de laatste toiletartikelen erin en ze kunnen dicht. Om tien uur worden onze koffers namelijk al om gehaald. Wij vertrekken rond half elf naar het vliegveld. We vliegen pas om 14.20 uur met vluchtnummer CZ 345 naar Nederland, dus zullen we ons op het vliegveld nog een poosje moeten vermaken. Het was al laat voor ik aan de borrel ben gegaan bij Carla. Nu nog snel even de weblog bijwerken en dan slapen want het is hier nu al erg laat. Tot morgenavond voor wie op schiphol komt. Wil iedereen het stukje over de hechting nog even doorlezen.

Vanochtend weer langzaam op gang gekomen, met de andere stellen afgesproken om rond half tien te gaan ontbijten, en iedereen was er. Weer lekker even bijgeklets en heerlijke broodjes gegeten. Het ontbijt ziet er elke morgen echt super uit. Van broodjes tot warme rijst etc. Wij houden het maar op broodjes, fruit en een eitje. Na het ontbijt weer met 2 taxi’s op pad, ja het wordt een gewoonte. Dit maal zijn we naar de Lama tempel geweest. deze tempel ligt midden in Beijing en  is nu in handen van de belangrijkste Boeddhistische orde onder de Dalai Lama, de orde van de Gele Hoed of Gelugpa. Het waaide er flink en het was niet warmer dan 15 graden, dus we hadden het koud. We zijn alle tempels door geweest en in iedere tempel stond een Boedha. deze werd in ieder tempel die je bezocht groter. In de laatste tempel stond een boedhabeeld van 18 meter hoog. Prachtig om te zien, helaas mochten we in de tempels niet fotograferen, maar we hebben wel van buiten de tempels nog wat foto’s van binnen gemaakt. Rond twee uur waren we weer terug. Li-Ting eten gegeven en toen kon ze aan haar middagdutje beginnen. Carla, Erna en ik zijn toen nog even wezen shoppen op de New Market en hebben nog wat laatste inkopen gedaan. De papa’s bleven weer thuis met de kids, ja de rollen zijn goed verdeeld hier. Maar we doen het afdingen blijkbaar goed want we krijgen nog steeds geld van de mannen mee om uit te geven. Ha Ha en ze zijn ook nog altijd tevreden met onze aankopen. Tegen zes uur waren we terug, Li-Ting was blij met de aankopen van mama. Daarna nog even geborreld en toen op pad om uit eten te gaan. We kwamen terecht in een tentje wat er van de buitenkant niet zo uit zag,  maar we hebben er lekker gegeten voor zo’n 10 euro per gezin. Er liep veel bediening rond. Als één van de kinderen even wat geks deed stond er zo 10 man personeel te kijken. Maar ze hebben wel geweten dat wij er zijn geweest, de tafel zag er na het eten niet meer echt schoon uit. Rond tien uur waren we weer in het hotel, nog even tandenpoetsen en pyama aan en toen naar bed. Ons dametje slaapt nu heerlijk. Morgen nog 1 volle dag tegaan en dan moeten de koffers alweer gepakt worden. Hier hebben we helemaal nog geen zin in.Wel om jullie allemaal weer te zien, maar niet om het mooie land van onze dochter te verlaten. We vinden het hier nog zo heeeerlijk.

We hebben een rustige zondag gehad. Eerst wat langer op bed gelegen en tegen tien uur ontbijten. De papa en mama van Lente en Youp waren 12 en een half jaar getrouwd, dus even voor hen gezongen en een lekkere doos chocola gegeven.. Gisteravond hadden we samen met Lente de boel al versierd. Daarna zijn de dames vertrokken naar de pearlmarket, waar we goede zaken hebben gedaan.(Bo-Ping ik heb de kwastjes voor je). We worden steeds beter in het afdingen. Als we straks thuis zijn zal het afkicken worden, dan moeten we weer gewoon betalen wat er op het kaartje staat. Rond vier uur waren we terug, de kids lagen toen nog te slapen want die lagen er niet zo vroeg in. Zij waren immers met hun papa’s op stap geweest naar het museum over agrarische cultuur  in China. De papa’s hadden het wel leuk gehad maar voor de kids was het wat minder. Daar kan ik me ook wel wat bij voorstellen, maar ja de kids hebben het nog steeds niet voor het zeggen. Eenmaal terug op de kamer de aankopen opgeruimd en toen………  weer borrelen. Vanavond met een grote groep gezellig zitten bijkletsen en gegeten.

Vanochtend weer rustig aan begonnen. Na het ontbijt wilden we eerst even wat boodschappen halen maar dat werd wat later. Er was in het hotel een Chinese bruiloft en daar hebben we even gekeken. Li-Ting en Lente zijn met het bruidje op de foto gegaan. De zaal was prachtig versierd, geheel in de kleur rood. We mochten wel even binnen komen, maar we zijn toch maar in de deuropening blijven staan. Tegen half 12 de boodschappen gedaan en een extra koffer gekocht. De grote koffer die mee hadden genomen, is in Nanning achter gebleven met een enorme vislucht eraan. Daar 2 kleinere gekocht maar dat is voor de terugreis natuurlijk niet voldoende, want dan mogen we 30 kilo per persoon mee terug nemen. Na het middagdutje van de kinderen zijn we weer op stap geweest met Youp, Lente, Chun en hun ouders. Dit maal zijn we naar het Birdnest en de Watercube geweest. Wat iedereen vast wel kent van de Olympische Spelen. Daar hebben we buiten en binnen rond gelopen en op de tribune gezeten. Wat een groot complex is het. Tegen zeven uur waren we terug,en toen begon het zelfde ritueel als alle andere avonden dus jullie weten wat dat betekent, borrelen en eten. Morgen wil het slecht weer worden, met veel regen. Dus de planning is al gemaakt door de dames.

Vandaag het verslag van gisteren, we hadden toen helaas geen internet door een storing in de server. Maar dat wordt vandaag goed gemaakt, nu het verslag van gisteren en vanavond het verslag van vandaag, zodat jullie niets hoeven te missen. Gisterochtend zijn we weer met de familie Ros en Roeterdink op stap geweest. Rond half elf zijn we met 2 taxi’s op weg gegaan naar het Plein van de Hemelse Vrede. Op dit Plein heeft zich in 1989 het studentenprotest af gespeeld. Het plein is immens groot, hier lekker gewandeld een een warme stralende zon. Er liepen veel handelaren rond die wat wilden verkopen van boekjes, petjes, horloges, tot postzegels aan toe. Maardaar hadden wij geen trek in. We zijn langzaam aan wandelend naar de Verboden stad gelopen. Wat is dat groot als je er staat, we zijn vanaf de zuidkant er in gegaan en hebben er rond gewandeld, en heel veel foto’s gemaakt echt prachtig. Maar hoe prachtig het daar ook was, de meeste Chinezen die er rond liepen zagen dat niet, want die hadden alleen maar oog voor onze prachtige kinderen. Als wij ook maar even stil stonden dan stond er gelijk een hele groep Chinezen om ons heen, en moesten we op de foto. Als we voor elke foto geld hadden gevraagd, dan hadden we onze reis er wel weer uit. De meeste mensen reageerden erg positief op ons Hollanders met een Chinees kindje en staken een duim op. Een enkeling keek afkeurend. Rond zes uur hadden we de noordkant bereikt, en zijn we de Verboden stad weer uit gelopen. Toen op zoek naar een taxi, dat had wat meer voeten in de aarde maar het is gelukt. We kwamen tegen kwart voor zeven weer bij het hotel aan. Met z’n allen nog geborreld en daarna roomservice laten bezorgen in de Royal cafe. Het was weer laat voor dat Li-Ting in bed lag, maar thuis gaan we wel aan het ritme werken. Fotós volgen vanavond want we gaan zo weer op stap.

Vandaag stond er een uitstapje gepland naar het platteland. Om negen uur stond de gehele groep kant en klaar in de lobby. Het weer was slecht, het regende voor de verandering weer eens. Maar vol goede moed zijn we de bus ingestapt. We zijn als eerste terecht gekomen, bij een boomgaard. Hier kon iedereen de bus uit voor een wandeling zoals de gids zei. Eerst moesten de kinderen en de papa’s en mama’s plassen dus dat eerst maar gedaan, toen iedereen weer buiten stond zei onze gids we go to de bus. Dus van de boomgaard hebben we weinig of eigelijk niets gezien. Toen met de bus weer een eindje verder gereden tot we in een heel klein dorpje terecht kwamen. Hier hebben we al met nog geen uur rond gelopen en toen moesten we de bus weer in, je raad het al we gingen terug naar het hotel. Terwijl iedereen dacht dat we een hele dag uitgingen Dit vonden we eigelijk helemaal niet erg want zo veel hebben we niet gezien vanochtend. Ja veel rommel overal langs de kant en dat terwijl je in Beijing echt niets op straat of langs de kant van de weg ziet liggen. En zo stonden we om half een al weer bij het hotel, met de familie’s Ros en Roeterdink maar afgesproken dat we na de middagslaap van de kids naar de zijdemarkt gingen. Ons dames was het handelen gisteren goed bevallen en aangezien we niet teveel geld hadden uit gegeven mochten we nog een keer. Maar dit keer gingen de mannen en kids mee. Om drie uur met twee taxi’s op naar de zijdemarkt. We hadden er veel zin in. Eenmaal op de markt hadden de heren het na 1 gangpad al gezien en vonden het maar niets.Dus de mannen zijn weer vertrokken naar het hotel, en hebben lekker in de lobby gezeten. Carla, Erna, Li-ting en ik zijn gebleven. Li-Ting vond het geweldig alleen het gepaai van alle verkopers vond ze minder. Maar nieuwe gympen maken alles goed, ze heeft 2 paar hoge gymschoenen gekregen in het roze en wit. Ze vind ze super. Ook nog weer een chinees jurkje gescoord en wat cadeuatjes. Tussen door nog even samen wat gedronken want van al dat afdingen krijg je dorst. Het afdingen gaat ons goed af en we willen eigelijk ook nog wel naar de pearl market, want dan hebben we ze alle drie gehad. We waren tegen acht uur vanavond weer terug, en hebben nog even wat gedronken in de Royal Cafe waar ook onze mannen zaten met de kids. Daarna snel naar de kamer, want er moest nog gegeten worden. Li-Ting at met smaak een boterham met jam en een yogurt toetje maar zodra ze in de benen komt na het eten komt de yogurt er weer uit. Je raad nooit waar deze terecht komt? Juist ja, weer over René zijn broek. Daarna tanden poetsen en naar bed. Ze is vanavond zonder huilen in slaap gevallen. Ons meisje doet het zo goed, ze begrijpt alles wat je zegt of doet. Ze leert snel, bij het liedje klap eens in je handjes begint ze gelijk alle manieren te doen. Zo lief. Morgen gaan we weer met bovenstaande familie’s op pad. Er zijn namelijk nog verschillende dingen die we gezien willen hebben voor we weer naar huis gaan.